De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk

Terug naar zoekresultatenDeel deze publicatie

Bittere Chocola

Rechten:

Bittere Chocola

Rechten:

Samenvatting

Samenvatting Slavernij lijkt lang geleden, uit het koloniale verleden, niet iets van deze tijd. Niets is minder waar, er zijn nu wereldwijd meer slaven dan in de Gouden Eeuw. Zonder dat veel mensen het weten, komen wij elke dag in aanraking met spullen die door slaven gemaakt zijn. Eén van die producten is chocolade. Aan deze zoete snack zit een bitter randje. In West-Afrika, waar de meeste cacao vandaan komt, werken de boeren onder slechte omstandigheden. De cacaoboeren krijgen van de chocoladeproducenten veel te weinig betaald voor de geleverde cacao. Veel van de boeren verdienen zo weinig, dat ze geen arbeiders kunnen aannemen en er soms voor kiezen kinderen te laten werken op de plantages. Soms zijn het de eigen kinderen van de boer die een handje meehelpen, of kinderen uit het dorp, maar soms worden er kinderen gekocht om op de plantages te werken. De kinderen gaan niet naar school, moeten zwaar en gevaarlijk werk doen en krijgen niet of amper betaald. Kinderhulporganisatie Unicef bestempelt dit als ‘de ergste vormen van kinderarbeid’. Ook chocolade die wij hier in Nederland eten, is gemaakt onder deze omstandigheden. Als reactie hierop zijn er de afgelopen decennia een aantal keurmerken ontstaan die opkomen voor boeren in deze tropische landen, Max Havelaar/Fair Trade, UTZ-Certified, Rainforest Alliance en EKO/Biologisch. Elk keurmerk legt op andere punten nadruk en heeft een eigen programma. Niet alleen kinderarbeid is een probleem in de cacaoteelt. De productiviteit van de boerenbedrijven is erg laag. De landbouwmethodes die in Ghana en Ivoorkust gebruikt worden, zijn de afgelopen zestig jaar nauwelijks veranderd. Hierdoor is het voor boeren moeilijk om een fatsoenlijk inkomen bij elkaar te sprokkelen. Deze boeren kunnen hier zelf weinig aan veranderen omdat veel van de boeren analfabeet zijn. Zo kunnen ze geen leningen aanvragen om nieuwe landbouwmachines te kopen of zich aansluiten bij een keurmerk. Door het lage inkomen van de boeren ontstaat er langzaam een schaarste aan cacao. Steeds minder jongeren willen cacaoboer worden, het is geen aantrekkelijk beroep. De vraag naar cacao neemt alleen maar toe door de toenemende welvaart in sommige Aziatische en Zuid-Amerikaanse landen. Hier is een steeds grotere vraag naar dit luxe product. Het is belangrijk dat er iets aan de misstanden in deze industrie gedaan wordt om ervoor te zorgen dat de cacaoboeren het beter hebben en daarmee ook de kinderen op de plantages. Als de plantage een hogere opbrengst heeft, zijn de kinderen niet langer nodig en kunnen ze naar school. Doordat er keurmerken zijn, kunnen consumenten een keuze maken. Ze beslissen zelf wat voor soort chocolade ze kopen. Alleen weten niet alle consumenten wat de problemen zijn in de cacao-industrie. De meeste informatie komt van journalisten en niet van de keurmerken. Zo weet de consument niet precies wat een keurmerk doet. De keurmerken zijn niet duidelijk over de stappen die ze ondernemen en de consument haakt af als er negatieve publiciteit is. Niet alleen de keurmerken ondernemen stappen om iets te doen aan de problemen in de cacao-industrie, ook de Nederlandse overheid. Zij heeft aangegeven dat vanaf 2025 alle chocolade in Nederland gecertificeerd moet zijn. De Europese Unie is bezig een eigen keurmerk te ontwikkelen, om ook controle te krijgen op de certificering van cacao. Er wordt dus al het een en ander aan de slechte situatie van de boeren gedaan en vanaf 2025 is in Nederlandse winkels geen ongecertificeerde chocolade meer te vinden. Toch is het wel belangrijk dat de consument tot die tijd een goede keuze kan maken. Dit kan hij alleen doen als hij zich bewust is van de problemen die er zijn in deze industrie. Hier ligt een belangrijke taak voor de keurmerken, de overheid en de media. Door middel van een radiodocumentaire wil ik uitleggen wat de problemen zijn in de cacaoteelt en wat de verschillende keurmerken hieraan doen. Met deze informatie kan de consument een afgewogen keuze maken. Dit is belangrijk, want uit de enquête die ik gehouden heb over dit onderwerp, blijkt dat nog steeds 40% van de consumenten niet let op keurmerken als ze chocolade kopen. English summary Slavery seems to be something of the past, something that existed in the nineteenth century when it was officially forbidden by law. But unfortunately, slavery never ended. Without people knowing, we come across products that were made by slaves on a daily basis. One of these products is chocolate. This snack isn’t that sweet at all. In Western Africa where half of all the world cocoa is produced, farmers work under very bad circumstances. They are paid too little for the hard work they have to do on their cocoa farms. They earn very little and can’t pay employees to work on their fields. That’s why they choose to let children work in the cocoa fields. Sometimes the farmer even chooses to buy children to work on his farms. These children can’t go to school, have to work long hours and have to do dangerous jobs on the farm. Children organisation Unicef refers to this as ‘the worst forms of child labour’. The chocolate we eat in the Netherlands may also be produced under these circumstances. A lot of people don’t agree with this, and in the last decades some organisations were founded. Max Havelaar/Fair Trade, UTZ-Certified, Rainforest Alliance en EKO/Organic. These organisations want to help the farmers and make their lives better. They certify chocolate, so consumers can see witch chocolate bar is made of ‘good’ chocolate. Chocolate for which the famers got paid and children didn’t have to work on the farms. Every organisation is different and wants to change the lives of the farmer in a different way. Not just child labour is a problem in the chocolate industry. The productivity on the cocoa farms in Ivory Coast and Ghana is very low. This makes it even harder to make a decent living on the farms. The technics they use didn’t change over sixty years. Most of the farmers are illiterate and aren’t able to make changes on their farms. The younger generation in these countries sees the poverty of the farmers and they want a better life for themselves. This is why the profession of cocoa farmer isn’t a popular one. That’s why there aren’t many young cocoa farmers. If this continues we will have a shortage of cocoa in the next couple of years, because there won’t be enough farmers, while the demand for cocoa increases because of growing new economies in Asia and South-America. Something needs to be done for the cocoa farmers, to make their lives better and to make being a cocoa famer a profitable profession. If the farmers make more money, children can go to school and they don’t have to work on the farm all day. Because of the certification labels on chocolate, people can make a choice. They can decide what kind of chocolate they want to buy. But they need more information to make a good decision. Not all consumers know what is going on in the cocoa industry. The certifying organisations don’t communicate their vision and the steps they take very well. If the consumers hear something negative about these organisations they stop buying their chocolate. If they would communicate better, the consumers will understand that it is a slow process to make changes in this industry. The consumer will know it is complicated and it takes a lot of time. But if they buy chocolate with a label, they are part of that process. Not only the certifying labels are trying to do something about the problems in the cocoa industry. The Dutch government is also taking steps to improve the lives of the farmers. By 2025 all chocolate in Dutch stores need to be certified. The European Union is developing their own certifying label. These are all steps in the right direction, but we’re not there yet. It is important that the chocolate consumers know what is happening on these farms. That is the only way they can make a good decision when they buy chocolate. Still 40% of the consumers doesn’t look at the labels when they buy chocolate, so there is still a lot of work left to do. The labels need help from the governments in the consuming countries and the media can help a lot. They have to find the right way to reach the consumers. By making a radio documentary about this subject, I want to explain to consumers what the problems are in this industry so they can make a well balanced decision when they buy chocolate.

Toon meer
OrganisatieHogeschool van Amsterdam
OpleidingMedia, Informatie en Communicatie
AfdelingMedia, Creatie en Informatie
Jaar2013
TypeBachelor
TaalNederlands

Op de HBO Kennisbank vind je publicaties van 26 hogescholen

De grootste kennisbank van het HBO

Inspiratie op jouw vakgebied

Vrij toegankelijk